2cv Citroen, muziek

Expandmenu Shrunk


DHZ: cabrio maken

Wat apen kunnen…kan ik dat ook?

 

In 2001 gingen we naar de wereldmeeting voor 2cv’s in Oostenrijk. Na  22 jaar met een motor met zijspan onze vakantiereizen te hebben gevierd waren we geestelijk zover dat we wel eens met de auto konden gaan. De motor viel af omdat de belading ( 2 grotere kinderen, 1 hond, tent en kampeerartikelen, aanhangwagen en twee volwassenen) wel ietwat veel werd voor een bejaarde motor ( BMW R60 met 75/5 blok, Watsonian verbreed zijspan).

Heel benieuwd of een 2cvtreffen net zo gezellig zou zijn als een zijspantreffen vertrokken we dus naar Oostenrijk. Het werd een reis om nooit te vergeten en daar is het 2cv-virus weer in alle hevigheid toegeslagen. Een dikke 3000 eenden op een hele grote Wiese: we liepen elke dag een andere kant op om de vele craties te aanschouwen. ’s Avonds goede live bands, prachtig. Jammer genoeg hoorden we daar ook dat Herman Brood, een van onze allergrootste muzikanten, aan zijn einde was gekomen. Sommige dingen blijven je bij.

 

 

Een ander verhaal: ik raakte erg gecharmeerd van een cabrio, gemaakt op een 2cv basis en rijdend met eenDuits kenteken. Ik ben met die beste man aan de praat geraakt maar het ergerde me wel dat hij mij wat laatdunkend liet doorschemeren dat niet iedereen zoiets kon. Daar moest je echt wel iets voor in je mars hebben. Tja, misschien daarom wel nestelde zich een plan in mijn hoofd: maken, jongen, dè kende gij ok!

Eerst maar eens idee op de computer uitgewerkt.

Ik heb het met mijn vrouw overlegd en heb in de lente van 2002 een koetsje gekocht bij ons aller Gerrie voor een zeer schappelijk prijsje. De rest van de techniek kwam uit Rijswijk waar we een rotte Transat kochten. Van mijn maat kreeg ik een hobby CO2 apparaatje en daar ging de battle van acquit. Er is een gegalvaniseerd chassis onder gekomen, wat nogal wat voeten in aarde had bij de toenmalige regelgeving die bij de RDW gebruikt werd. Maar ook dat eindigde tenslotte goed, al kostte het meer dan een jaar van flink mailen met de RDW en met de Europese Economische Commissie in Brussel. Die hebben er tenslotte de druk op uit geoefend dat de regels veranderd werden. De hulp die ik kreeg van Toine Manders (Europees parlementariër)  en zijn team in Brussel mag zeker niet vergeten worden.